|
        |
Wij leren van zeer jonge leeftijd hoe belangrijk de verzorging van onze tanden is, de noodzaak van regelmatige tandartsbezoeken, en het gevaar van tandsteen en tandvleesontsteking. Het is daarom moeilijk te geloven dat tot een paar jaar geleden de veterinaire tandheelkunde uit slechts routine schoonmaak procedures en het trekken van slechte tanden bestond. De veterinaire tandheelkunde is nu een aanvaarde specialiteit en geniet van veel populariteit aangezien zowel de eigenaars als de dierenartsen de voordelen van routine tandverzorging voor huisdieren inzien. Ons denken over
gezondheidszorg in het algemeen is de laatste jaren sterk veranderd. Eerder dan
geheel in beslag genomen te worden hoe ziekten te behandelen, realiseren wij ons
dat de sleutel tot goede gezondheid preventie is. Jammer genoeg, hoewel iedereen
tandverzorging waardeert, krijgen de meeste huisdieren geen adequate
tandverzorging en lijden hierdoor pijn. Het is een droevige statistiek te moeten
vaststellen dat meer dan 85% van de honden, ouder dan vier jaar, ziekten hebben
van de weefsels rond de tanden. Deze periodontale ziekte is de meest voorkomende
oorzaak van zowel tandverlies als slechte adem bij honden, en komt zo veel voor
dat veel mensen het als normaal beschouwen. Toch hebben alle honden "geen
hondse adem". Duidelijk, er is een grote behoefte aan tandverzorging bij
deze dieren, maar waarom ontvangen zij deze verzorging niet en lijden zij aan
een volledig te voorkomen ziekte? En het proces eindigt hier niet. Als de
periodontale ziekte verder gaat en het tandvlees begint te bloeden, komen de
bacteriën die in de pockets rond de tanden groeien, vrij en reizen met het
bloed naar hart, lever en nieren. Alsof dat nog niet slecht genoeg is,
chronische periodontale ziekte resulteert in verlies van kaakbeen en het
uitvallen van tanden. Om de behoefte aan tandverzorging echt te waarderen is het belangrijk om de eigenschappen van plaque en tandsteen te kennen en hoe zij in het beeld van tandgezondheid passen. Plaque is een combinatie van bacteriën, restjes voedsel en speeksel dat zich elke dag vasthecht aan de tanden. Deze plaque kan niet met water weggespoeld worden; het hangt vast aan de tanden. Het kan slechts door te borstelen of door veterinaire tandinstrumenten worden verwijderd. Daarom is het nodig om plaque (dagelijks) te verwijderen alvorens het een ernstig probleem veroorzaakt. Plaque hoopt zich op onder de rand van het tandvlees en begint het tandvlees op te heffen van de tand weg. Het zakje dat in dit gebied gevormd wordt bevat niet allen bacteriën en plaque maar beschadigt ook de aanhechting die de tand op zijn plaats houdt en het onderliggende been waaraan het verankerd is. In dit stadium, zal het tandenpoetsen thuis geen goed doen omdat je niet onder de rand van het tandvlees kunt poetsen om de schade aldaar te stoppen. Veterinaire interventie kan het proces van periodontale ziekte wel stoppen indien het op tijd uitgevoerd wordt zodat permanente schade voorkomen wordt. Als de plaque op de tanden blijft zitten, wordt het gemineraliseerd en tandsteen genoemd. Dit harde, ruwe materiaal is een uitstekende broedplaats voor bacteriën, en, in tegenstelling tot plaque, kan tandsteen niet door te borstelen verwijderd worden. Opbouw van tandsteen gebeurt niet per toeval. Honden die worden gevoed met eerder zacht voedsel dan hard droog voedsel, krijgen meer tandsteen en sommige rassen zijn er gevoeliger voor dan anderen. Als uw huisdier tandsteen heeft moet het onder verdoving door een dierenarts worden verwijderd. Probeer het niet zelf te verwijderen. Je zou aanzienlijke schade kunnen berokkenen aan de ondersteunende structuren van de tanden evenals aan het glazuur. Sommige dingen kun je thuis doen, andere laat je best over aan uw dierenarts. Het eerste stadium van tandziekte dat met plaque en tandsteen wordt geassocieerd is tandvleesontsteking (gingivitis). Het komt voor wanneer de bacteriële bevolking rond de tanden ongeveer 10-20 keer groter is dan normaal. De randen van het tandvlees zijn rood en dit wijst op de daar voorkomende ontsteking. Tandvleesontsteking kan beginnen bij pups op de leeftijd van negen maanden en kan erg worden tegen de tijd dat een hond twee jaar oud is. Tandvleesontsteking is volledig omkeerbaar met de juiste veterinaire aandacht en thuisverzorging. Als het proces nochtans verdergaat, is er schade aan de aanhechting van de tanden en dit noemen wij periodontitis (= ontsteking van de weefsels rond de tanden). Zelfs dit kan vaak, met de juiste behandeling omkeerbaar zijn maar als het proces verdergaat, kan de veroorzaakte schade permanent zijn. Laat dit niet gebeuren bij uw hond - die tanden moeten een leven lang meegaan! Wat als honden toch periodontitis ontwikkelen en uiteindelijk hun tanden verliezen? Is dat zo erg? Een deel van het probleem is dat honden met periodontale ziekte besmet tandvlees hebben alsook besmettingen rond de wortels van de tanden. Dit wordt vaak eerst gemerkt als slechte adem waar de meeste eigenaars meer een esthetisch probleem dan een medische kwestie van maken. Het feit is dat deze besmetting bloeding van het tandvlees zal veroorzaken en dat etter zich zal opstapelen onder het tandvlees. Eigenaars zullen dit bloeden zelden zien tenzij zij het kauwenspeelgoed of kauwbeenderen inspecteren op bloedvlekken. Wanneer het tandvlees besmet is, zullen, telkens als de hond kauwt, de microben dieper in de weefsels en uiteindelijk in de bloedsomloop dringen. De bacteriën circuleren in het lichaam en eindigen in een verscheidenheid van organen, vooral het hart, de lever of de nieren waar zij ernstige schade kunnen veroorzaken. Het goede nieuws is dat al deze problemen volledig te voorkomen zijn. De plaque kan thuis worden verwijderd door regelmatig te borstelen. Er zou alle zes tot 12 maanden een bezoek aan de dierenarts moeten worden gepland om de tanden te laten nakijken. Preventieve tandbehandeling zal tandsteen en zelfs plaque van onder de rand van het tandvlees verwijderen. Honden die worden aangemoedigd om droog hard voedsel te eten en die speciaal kauwspeelgoed krijgen hebben ook minder problemen met plaque en tandsteen.
Als we over tandproblemen bij mensen spreken dan hebben wij het natuurlijk ook over gaatjes (caries). Ook honden kunnen gaatjes krijgen door bacteriële vernietiging van de tandoppervlakte. Het bederf is duidelijker op de kroon maar kan ook worden gezien in de wortel als die is blootgesteld door de aan de gang zijnde periodontale ziekte. Caries komt bij de hond niet zoveel voor als bij de mens om verscheidene redenen. Ten eerste is de zuurtegraad van hondenspeeksel verschillend van die van mensen en niet zo gunstig voor bacteriën die het bederf veroorzaken. Ten tweede, eten de meeste honden een voeding met weinig fermenteerbare koolhydraten (suikers) die de groei van bederf-veroorzakende bacteriën bij mensen bevorderen. Bij honden, wordt het bederf het vaakst gevonden in de kiezen van de bovenkaak die meer "kuilen" hebben dan de andere tanden. Ook, kan het bederf in tanden worden gezien secundair aan gingivitis en periodontitis waar de ontsteking van het tandvlees de tandwortel aan bacteriële schade blootstelt. Honden kunnen ook pijn lijden door afgebroken tanden. Tanden breken het vaakst door te kauwen op voorwerpen die voor hen te hard zijn, zoals stenen. Als de pulp niet bloot ligt door de breuk, zal het dentine verdikken over de pulp om het te beschermen. Maar als de pulp wel bloot ligt of als de pulp erg beschadigd is (purper-grijze tandverkleuring na een paar weken), zal een endodontische behandeling (de therapie van het wortelkanaal) nodig zijn of de tand moet getrokken worden. Het email is vatbaar voor nog andere beschadigingen. Terwijl het zich vormt, is het vatbaar voor koorts, virussen en medicamenten. Het hondenziektevirus, in het bijzonder, kan gaatjes maken en verkleuring van de tanden veroorzaken die onomkeerbaar zijn. Tetracyclines, wanneer gegeven aan drachtige teven of aan pups, jonger dan zes maand, kunnen ook de tanden verkleuren. SAMENVATTING: Periodontale ziekte is zo wijdverspreid dat wij ons moeten bewust zijn van de schade die voortvloeit uit een veronachtzaamde tandverzorging. Zonder tanden borstelen en veterinaire tandprofylaxe, zouden de meeste huisdieren één of andere graad van periodontale ziekte ontwikkelen, resulterend in tandverlies en de verspreiding van bacteriën in de bloedsomloop, die schade in lever, hart en nieren berokkent. Al deze tandproblemen veroorzaken pijn die zelden wordt opgemerkt. Het is vaak slechts nadat het dier behandeld is en de hond terug normaal is dat wij merken hoe miserabel hij met tandpijn is geweest. Wordt vervolgd
|
|
Dierenartsenpraktijk Ter Rivieren
|